Het Iran Comité heeft de Nederlandse regering opgeroepen de VN ontwapeningsconferentie te boycotten en andere landen op te roepen hetzelfde te doen. De VN ontwapeningsconferentie die begint op 27 mei aanstaande staat onder voorzitterschap van Iran. De stilzwijgende aanvaarding van Iran tot voorzitter van de VN-ontwapeningsconferentie maakt de VN ongeloofwaardig als hoeder van mondiale veiligheid.

Het Iran comité onderstreept het belang van de herstart van deze VN-organisatie na 15 jaar. Maar het is onbestaanbaar dat Iran, waartegen al jarenlang VN- en Europese sancties gelden vanwege zijn atoomwapenprogramma en mensenrechtenschendingen, de VN-ontwapeningsconferentie voorzit, zeker nu het internationaal atoomagentschap al weer een jaar toegang probeert te krijgen tot het Iraanse atoomwapenprogramma. Op de agenda van de ontwapeningsconferentie staat notabene de bespreking van het verbod op de productie van splijtstoffen  voor nucleaire wapens. Onverminderd klinkt er vanuit Iran oorlogszuchtige taal jegens Amerika en Israël.”Wij vragen ons af hoe zo’n een land de voorzittersrol kan hebben bij onderhandelingen die gericht zijn op het bewerkstelligen van veiligheid in de wereld.”, aldus Frank van Dalen voorzitter van het Iran Comité.

De benoeming tot voorzitter van de VN-ontwapeningsconferentie is een prestigieuze positie. Iran zal deze benoeming dan ook aanwenden als propaganda om zijn regionale leiderschapspositie te onderstrepen en het zal het regime in Teheran de impressie geven, dat het zonder te voldoen aan internationale afspraken een rol kan spelen in de internationale gemeenschap. Het Iran Comité wil dan ook dat de Nederlandse regering de ontwapeningsconferentie boycot zolang Iran de voorzitter is en dat onze regering andere landen oproept hetzelfde te doen.

De relatie tussen de Ayatollah en de Raad van Hoeders met Ahmadinejad staat de afgelopen twee jaar op gespannen voet en zal tot de verkiezingen tot een kookpunt worden gedreven. De Iraanse president steunt de kandidatuur van Afsandyar Rahim Mashaei, politiek adviseur van Ahmadinejad, en reist al weken door het land waar hij openlijk zijn steun uit voor de kandidatuur van Mashaei . Mashaei wordt verguisd door de religieuze conservatieven die hem beschuldigen van het niet strikt genoeg volgen van de islamitische ideologie die ten grondslag ligt van de Republiek na de machtsovername van de Ayatollah Khomeini in 1979 van de Sjah van Perzië.

De grote vraag blijft echter of het klerikale leiderschap Mahaei zal toestaan om zich in de strijd om het presidentschap te mengen. De kandidaten moeten namelijk eerst goedkeuring krijgen van de Raad van Hoeders om daadwerkelijk als presidentskandidaat aangemerkt te mogen worden. Deze week zullen de hoogste geestelijken bij elkaar komen en op basis van de grondwet van de Islamitische Republiek te bepalen wie zich verkiesbaar mag stellen voor de verkiezingen in juni 2013. Verwacht wordt dat Masaei niet zal worden toegestaan een poging te ondernemen om president van het land te worden.

Tevens blijkt er veel onduidelijkheid te heersen in het Westen over hoe de macht binnen de Iraanse Republiek is verdeeld. Het is niet de gekozen president die de macht heeft, ook niet over het nucleaire programma van het land, maar juist Ayatollah Khamenei. Binnen het klerikale systeem is het Khamenei degene die de hoogste autoriteit heeft en gezien kan worden als de poppenspeler die de marionetten in bedwang houdt. Marionet Ahmadinejad lijkt niet te zullen vertrekken zonder een tegengeluid en spreekt zich steeds openlijker uit tegen de Ayatollah en de Raad van Hoeders.

Masood Ahmed, hoofd van het IMF voor het Midden-Oosten en Centraal-Azië, vertelde tijdens de officiële presentatie van het rapport over de regionale economische ontwikkeling, zondag 11 november, dat het IMF een “kleine krimp in de Iraanse economie” voorziet voor 2012. De Teheran Times bracht vandaag het bericht dat het IMF verwacht dat ook de inflatie op zal lopen in 2012.

De cijfers van het IMF voorspellen voor het 2012 een economische krimp van 0,9%, in 2011 was dit nog een groei van 2% en in 2010 groeide de economie nog met 5,9%. Het IMF stelt wel verbetering in het vooruitzicht en geeft voor 2013 een economisch groeipercentage van 0,8%. Ahmed zei: “deze verslechtering weerspiegelt zowel de lagere olieproductie als het ‘spillover’ effect van deze beperking op de rest van de economie.” De vooruitzichten van het IMF laten een daling in de Iraanse olie-export zien van 2,1 miljoen vaten per dag in 2011 naar 1,3 miljoen vaten per dag in het huidige productiejaar.

Het rapport laat overigens niet alleen negatieve prognoses zien, de Iraanse landbouw doet het volgens het IMF erg goed. IMF topman Ahmed vertelde dat het belangrijk is om te weten dat Iran een “gediversifieerde economie” heeft. Iran heeft een ontwikkelde dienstensector die goed is voor 50% van het Bruto Binnenlands Product (BBP), de landbouwsector staat garant voor 10% en de industriële sector (met inbegrip van olie) is goed voor 40% van het BBP. Het effect van de opgelegde export beperkingen op de Iraanse olie-export zullen hierdoor minder effect hebben op het BBP als andere olie-exporterende landen.

Het is niet de eerste keer dat de Amerikanen een dergelijk verzoek aan Teheran heeft gedaan. Vorig jaar deed de VS ook al datzelfde verzoek aan Teheran. Reden voor het verzoek van de Amerikanen was de toenemende spanning en wederzijdse troepen opbouw in de Perzische golf. Teheran wees dit verzoek een aantal dagen later af.

De Iraanse militaire top is van mening dat zij geen uit de koude oorlog daterende ‘rode telefoon’ wensen met de VS. De Iraanse commandanten vinden dat de Amerikanen niets te zoeken hebben in de Perzische Golf en dat zij geen legitieme reden is om zich zorgen te maken over en de veiligheidssituatie in de regio.

Marine commandant Ali Fadavi, van de Islamitische Revolutionaire Garde (IGRC), vertelde aan het semiofficiële Iraanse persbureau waarom het verzoek is afgewezen. Fadavi verklaarde dat het verzoek is afgewezen omdat de VS hetzelfde zou doen wanneer Iran haar marine zou stationeren in of rond de territoriale wateren van de VS.

Iran aanvallen ja of nee? En zal de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen invloed hebben op die mogelijkheid?

Gastsprekers zijn H.E. Haim Divon (Israelische ambassadeur), Frans Verhagen (Amerikadeskundige) en Damon Golriz (Publicist uit Iran). Moderators van de avond zijn Frank van Dalen (voorzitter Iran Comité) en Esther Voet (adjunct-directeur CIDI). Er zal na de bijdragen van de sprekers ruimte zijn voor discussie en vragen.

In de VN liet de Israelische premier Netanyahu duidelijk weten wat de positie van Israel is ten opzichte van de nucleaire ambitie van Iran. De scenario’s voor een militair ingrijpen worden steeds openlijker besproken. Een belangrijke rol lijkt te zijn weggelegd voor de VS. Militaire steun is nodig voor een eventuele,l succesvolle interventie. De uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen op 6 november konden wel eens cruciaal zijn voor deze steun, maar ook de aangekondigde Israelische verkiezingen zullen invloed hebben op het tijdschema voor een mogelijke aanval. Maar hoe groot is de kans dat Israel daadwerkelijk tot actie overgaat? Ook wanneer Netanyahu de verkiezingen zou winnen? En valt er een inschatting te maken van de reactie van het Iraanse regime en de Iraanse bevolking? Wordt door een aanval op de nucleaire faciliteiten van Iran de spreekwoordelijke lont in het kruitvat gestoken of zou het kunnen leiden tot een verandering van regime in Iran? Deze en andere vragen komen aan het bod tijdens deze bijeenkomst.

Het aantal plaatsen is beperkt, wie het eerst komt, het eerst maalt.

Zaal open: 19.30 uur
Start avond: 20.00 uur
Locatie: De Balie, Salonzaal
Adres: Kleine Gartmanplantsoen 10 Amsterdam
Kosten: €10,-

Aanmelden verplicht via info@irancomite.nl of 070-3646862 onder vermelding van ‘Iran bijeenkomst 1 november – Iran Comité/CIDI’.

Iran wordt deze week voor een periode van drie jaar aangesteld als het leidende macht binnen de NAM, een organisatie waar 120 landen bij zijn aangesloten. De conferentie vindt om deze reden plaats in Teheran. De bij de NAM aangesloten landen vormen ook een blok binnen de VN met een beslissende stem. De woordvoerder van Ban zei dat het de taak en verantwoordelijkheid van de secretaris-generaal is om af te reizen naar de conferentie in Teheran en hij daar de gelegenheid zal aangrijpen om te spreken met Ahmadinejad en Grootleider Khamenei over een aantal controversiële onderwerpen. Volgens de woordvoerder zal hij spreken over het voortgaande nucleaire programma van Iran, de steun aan het Assad regime van Syrië en de veelvuldig geuite oproep van Ahmadinejad om Israel van de kaart te vegen.

Reza Pahlavi, de voormalige kroonprins van Iran, is niet te spreken over de argumentatie van de VN-woordvoerder en de beslissing van Ban Ki Moon om de NAM conferentie te bezoeken zonder dat deze de mensenrechtenschendingen in Iran zal bespreken met de leiders van het regime. Pahlavi heeft om de secretaris-generaal van de VN een open brief geschreven om hem te wijzen op de mensenrechtensituatie. De brief gaat in op de preambule van het in de schaduw van WOII opgestelde Handvest van de VN waarin gesproken wordt van het streven naar en het behoeden van de komende generaties voor de gesel van oorlog, de internationale rechtsorde, gelijke rechten voor man en vrouw en de bevestiging van de fundamentele rechten van de mens. Pahlavi vind het onbegrijpelijk dat een theocratisch regime dat de fundamentele rechten van de mens systematisch schendt nu bezoek krijgt van de hoogste vertegenwoordiger van de VN.

Pahlavi wijst erop dat Iran zich door middel van deze conferentie haar regionale leiderschapspositie bevestigd wordt tegenover de hele wereld. Op hetzelfde moment worden er onder erbarmelijke omstandigheden duizenden politieke gevangenen vastgehouden in de kerkers en martelkamers van het regime. Denk hierbij aan de gematigde geestelijke Ayatollah Boroujerdi en oud-presidentskandidaat Hossein Musavi. De prins gaat ervan uit dat Ban zich hier van bewust is en daarover toch zeker in gesprek zal gaan, want het zou niet te begrijpen en uit te leggen zijn dat een orgaan als de VN de mensenrechtensituatie links laat liggen.

Pahlavi is niet tegen het bezoek van Ban aan de NAM maar hij hoopt dat hij dit bezoek aan zal wenden om duidelijk te maken wat de VN van hen eist en wenst op basis van de principes van de VN. Hiermee doelt hij op het voortschrijdende nucleaire programma van Iran, het links laten liggen van zes VN resoluties en de kans om het regime aan te spreken op de mensenrechtensituatie. Pahlavi geeft in zijn brief aan dat er steeds meer burgerlijke ongehoorzaamheid en vreedzaam verzet op te merken is binnen Iran, en wensen de Iraniërs dat de leiders van het regime verantwoordelijkheid afleggen. Denk aan de aanpak van de gevolgen van de grote aardbeving in het noorden van Iran. Pahlavi ziet voor de VN een grote kans om de bevolking van Iran te laten merken dat de wereldgemeenschap hen niet zal vergeten.

Lees: de brief van Pahlavi & Handvest VN (1945)

OPEC geeft in de rapportage aan dat ook de totale productie van de bij de organisatie aangesloten olie producerende landen hierdoor is afgenomen in juli, per 1 juli zijn de sancties op import van Iraanse olie in Europa en de VS van kracht, met wel 270.000 vaten per dag in vergelijk met de maand ervoor. De daling wordt totaal toegerekend aan de weggevallen Iraanse leverantie. Het regime in Teheran heeft echter aangegeven nog groei te zien in haar leverantie aan China. Ook de regering in India heeft aangegeven dat zij mogelijkheden heeft gevonden de sancties op het gebied van scheepsverzekeringen ingesteld door de EU te omzeilen. De regering in Bombay verzekert Iraanse olietankers nu zelfs nationaal omdat zij afhankelijk zijn van de import van ruwe olie.

Buurland Irak blijkt volgens de OPEC rapportage juist te groeien als olie exporterende macht. Irak heeft zelfs de tweede plek ingenomen op de OPEC ladder van olie exporterende landen met een productie van 3,2 miljoen vaten olie per dag. Toch blijft het oppassen met Irak omdat er meerdere olievelden van Irak in het grensgebied met Iran liggen. Er is al overleg geweest tussen beide landen hoe zij deze kunnen uitbuiten waarmee het regime in Teheran de ingestelde sancties zou kunnen omzeilen.

Teheran speelde begin dit jaar nog de troef om te dreigen de Straat van Hormuz af te sluiten, een belangrijke hoofdweg voor olietransportatie, die de wereldwijde prijs voor ruwe olie zeer deed stijgen. Het regime in Teheran kon hiervan profiteren maar nu de sancties van Europa en de VS gelden zijn de gevolgen duidelijk merkbaar.

Bronnen onder andere: OPEC, Reuters & Bloomberg

Het Iraanse PressTV deed verslag van de top en bracht het nieuws dat president Ahmadinejad “verbaasd was dat de koningen van sommige landen” zich uitlieten tegen de situatie in het door geweld geplaagde Syrië van Assad. Ahmadinejad kon zich in deze houding van de Arabische koningen niet vinden en gaf aan dat zij eerst naar hun eigen koninkrijken moesten kijken. De Iraanse president gaf aan “dat de meerderheid van hun eigen volk” de koningen liever kwijt dan rijk is. Ahmadinejad sprak uit dat hij de door de Arabische monarchen voorgestelde hervormingen eerst terug wil zien in de Golfregio en dan kan er misschien weer verder gesproken worden over de situatie in Syrië.

Iran streeft nog steeds een diplomatieke oplossing na terwijl er in het Westen steeds meer gedacht wordt aan actieve steun, zoals no-fly zones en wapenleverantie, aan de rebellen die strijden tegen het regime Assad. Ahmadinejad sprak op de top de, uit 57 moslimnaties bestaande, OIC leden toe en waarschuwde hen voor de plannen van de “vijanden” van de regio, doelende op het Westen en Israel. De Iraanse president was zeer teleurgesteld over de genomen beslissing door de OIC leden om Syrië uit de organisatie te schorsen en is van mening dat Syrië op de top aanwezig had moeten zijn. Ten eerste om haar beweegredenen voor de militaire acties in het land te verduidelijken of zelfs te kunnen verdedigen.

De president is zelfs de mening toebedeeld dat zij [OIC] in de val gelokt worden door vijandige mogendheden zonder dit door te hebben. Ahmadinejad constateerde namelijk dat de Arabische landen steeds vijandiger tegenover elkaar komen te staan. Vooral wees hij op het gevaar van valse informatie verstrekking door het Westen met als doel verdeeldheid te zaaien onder de landen in de regio. Ahmadinejad sprak zelfs van een “media oorlog”.

Ook vind de Iraanse president dat het noodzakelijk is te kiezen voor een radicale koerscorrectie om de toenemende Westerse invloed in de regio een tegenwicht te bieden. Hiermee zou volgens de Ahmadinejad de invloed van “Israel en haar bondgenoten” in de regio tegengegaan kunnen worden.

Bronnen onder andere PressTV, The Hindu & Presidency of The Islamic Republic of Iran

Den Haag, 10 augustus 2012 – ‘Karakteristiek en alarmerend’. Deze termen gebruikt de internationale bahá’í-gemeenschap voor de dramatische verscherping van de vervolgingen van bahá’ís in de Iraanse stad Semnan.

Tientallen aanvallen zijn er ondernomen tegen de bahá’ís in Semnan sinds 2009 door autoriteiten, semi-officiële groeperingen en agenten in burger. Ten minste 30 bahá’ís zijn gearresteerd, van wie verscheidene zijn veroordeeld tot lange celstraffen. Huizen en winkels waren doelwit van brandstichters en talrijke ondernemingen van bahá’ís zijn door de autoriteiten gesloten.

Bahá’ís in de stad worden ook bij voortduring geïntimideerd, hetgeen blijkt uit het feit dat ze constant en nauwlettend worden gevolgd door veiligheidsagenten. Ze hebben te maken met haatpreken van geestelijken, het uitschelden van bahá’í-kinderen en vandalisme op bahá’í-begraafplaatsen.

‘Het lijkt er op dat de Iraanse autoriteiten in Semnan de bahá’ís bijzonder intensief onderdrukken door officiële en semi-officiële elementen te mobiliseren en te coördineren’, aldus Bani Dugal, die de internationale bahá’í-gemeenschap vertegenwoordigt bij de Verenigde Naties in New York. ‘Er zijn diverse overheidskantoren en departementen bij betrokken, alsmede de politie, de gerechtshoven, lokale autoriteiten en de geestelijkheid. Deze gecoördineerde aanpak is zowel karakteristiek als alarmerend. Het doel is om het overheidsbeleid nog verder te versterken, dat er op is gericht de vooruitgang en de ontwikkeling van de bahá’ís in Iran te blokkeren’.

Voor bahá’ís in Iran is onderdrukking van hun geloof al iets waarmee ze moeten leven sinds het midden van de negentiende eeuw. Maar sinds de Iraanse revolutie in 1979 is de vervolging van bahá’ís een door de staat ondersteunde strategie, die uitmondt in ontelbare acties tegen de bahá’í-gemeenschap, arrestaties en celstraffen. De systematische campagne tegen de bahá’ís verhevigde in 2005 en escaleerde nog verder in de jaren 2008 en 2009.

In de stad Semnan waren de aanvallen tegen de bahá’ís groter in aantal dan in andere steden, zeker in de jaren 2008 en 2009. Zeker twintig huizen van bahá’ís werden doorzocht door de autoriteiten, waarbij bahá’í-materiaal, computers en mobiele telefoons in beslag werden genomen. Negen bahá’ís van wie de huizen werden doorzocht belandden in de cel op basis van valse aanklachten, die te maken hadden met het feit dat zij tot de bahá’í-gemeenschap behoorden.

Sinds 2009 zijn 26 bahá’ís in Semnan veroordeeld tot gevangenisstraffen, die bij elkaar opgeteld meer dan zeventig jaar bedragen. Acht verblijven er nu in de cel, omdat ze onlangs zijn veroordeeld tot straffen variërend van zes maanden tot zes jaar. Eén bahá’í kreeg binnenlandse ballingschap opgelegd, nadat hij zijn gevangenisstraf had uitgezeten. Vier anderen zijn op borgtocht vrijgelaten en acht bahá’ís in Semnan zijn veroordeeld maar wachten op de uitkomst van het hoger beroep of op een oproep zich te melden bij de gevangenis om hun straf uit te zitten. Verscheidene anderen zijn ondervraagd. Drie maanden geleden werd Adel Fanaian veroordeeld tot zes jaar cel, vanwege het feit dat ‘hij een gevaar vormde voor de nationale veiligheid en propaganda maakte tegen de regering van de Islamitische Republiek Iran’. Deze aanklachten zijn slechts gebaseerd op het feit dat hij klassen probeerde op te zetten voor de morele ontwikkeling van kinderen en op zijn pogingen om jonge bahá’ís te helpen bij het verkrijgen van hoger onderwijs. Bahá’í-jongeren worden vanwege hun geloof niet tot universiteiten toegelaten.

Bani Dugal stelde overigens vast, dat ondanks de haatcampagnes tegen de bahá’ís in Semnan, de meerderheid van de bevolking niet vijandig tegenover de bahá’ís staat en dat velen omgang met ze zoeken. ‘Inderdaad hebben veel bahá’ís moslims als familielid of vriend’, zo zei zij. ‘De situatie moet nauwkeurig onderzocht worden door al diegenen die herstel van een eerlijke rechtsgang en respect voor mensenrechten in Iran beogen. De aanvallen die worden uitgevoerd door semi-officiële elementen en agenten in burger geven andermaal blijk van de verraderlijke pogingen van de Iraanse overheid om de spot te drijven met de internationale standaarden van gerechtigheid zonder openlijk de aandacht op zichzelf te vestigen’.

“Wij doen een beroep op regeringen overal ter wereld om Iran te veroordelen voor de schaamteloze schendingen van mensenrechten. Rechten die vast zijn gelegd in internationale verdragen, die ook door Iran zijn ondertekend.”

Er is een speciale site gemaakt waarin de situatie van de bahá’ís in Semnan minutieus is omschreven en vastgelegd:

http://news.bahai.org/human-rights/iran/semnan/

Bron: http://news.bahai.org/story/920